Reggaeton kreet van White Lion

Wanneer het op Reggaeton aankomt, is de naam White Lion een Puertoricaanse institutie.
Gesticht door producer Elias De Leon, is White Lion de bekendste label, wie onder meer Tego Calderon’s album ‘El Abayarde’ in 2002 lanceerde. Tevens hebben ze de Reggaeton artiest om een lokaal fenomeen te worden. Om hem vervolgens voor te stellen aan BMS U.S. Latin, om zijn carrière nog meer op dreef te krijgen.

Maar veel veranderde sindsdien.

Reggaeton is een deel van de grote muziekindustrie, en Calderon tekende een multi miljoenencontract met Atlantic Records. Grote licenties en distributie deals zijn niet langer een excepties maar zijn de norm geworden voor vele succesvolle Puertoricaanse labels – dat is meestal het geval, als ze nog niet verkocht zijn door de grote bonzen.
En toch, heeft White Lion zich altijd voorop kunnen stellen dankzij De Leons zesde zintuig om talent te identificeren en zo unieke arrangementen te kunnen regelen.

Maar uiteindelijk, is White Lion nu uitgegeven door Sony BMG. Zij namen ook als de marketing en promotie over voor White Lion artiesten. De twee labels delen de opbrengsten.
White Lion omvat vele artiesten. Zoals Voltio, een rapper die uitgebracht is door Sony BMG en Epic tezamen. Calle 13, een oneerbiedige Hip-Hop/reggaeton groep die doet denken aan een Spaanse versie van Eminem.
Eveneens sloot White Lion onlangs een verbondschap met EMI Publishing Latin Amerika. Het omvat De Leons uitgaven in aanvulling tot alles wat hij genereert als producer of label. Alle artiesten die getekend hebben met White Lion, met uitzondering van Calle 13, zijn ook verbonden aan uitgavendeals door Leon Blanco en Leon Negro.
Uiteindelijk zijn artiesten die tekenden bij White Lion gebonden door partnerschap met UTA.
Een van de opkomende activiteiten is, dat de White Lion bus-tour van start gaat in april en een twintigtal locaties zal bezoeken.

Het enige wat White Lion alleen beheerst is zijn management.
‘Ik zie een conflict in belang’, zei White Lion president Ricardo Cordero. ‘We zijn op zoek naar ervaren managers, maar we willen een standpunt als –outsider- van hen’.

Cordero, wie zeer recent Robi Rosa’s manager was, werd een paar jaren terug tot president benoemd van White Lion.
‘Mijn objectief was om de vennootschap te organiseren in elke zin van het woord’, commentarieerde hij.
White Lion functioneerde, zoals vele Reggaeton labels, alleenstaand en contracten werden gemaakt door elkaar de hand te schudden. En soms, zoals in het geval van Calderon, werd er niet eens een contract getekend.
Cordero beaamt dat nu, White Lion kan evolueren. De overeenkomst met EMI, bijvoorbeeld, was eindelijk getekend nadat elk liedje in de White Lion catalogus netjes toegeschreven was aan de producers en liedjesschrijvers, en na de onderlinge verdeling genegotieerd was.